|
… vervolg van
startpagina
De Caraiben is een uitgestrekt gebied dat
zich situeert ten zuid-oosten van de Verenigde Staten. Het wordt ten noorden
begrensd door Cuba en de Bahamas, van het noord-westen over het oosten
door de Boven- en Benedenwindse eilanden, ten zuiden door Venezuela en
ten westen door centraal Amerika.
Het
gebied wordt ook wel eens West-Indie genoemd. Columbus meende immers in
eerste instantie dat hij in Indie terechtgekomen was na zijn oversteek
van de Atlantische Oceaan. Hij had dan ook geen tom-tom aan boord.
De eilanden die ons het meest
interesseren en die ook het gemakkelijkst te bezeilen zijn, wegens de
overheersende noord-oostpassaat, zijn de benedenwindse en bovenwindse
eilanden : van Trinidad en Tobago in het zuiden tot Sint Maarten en de
Maagdeneilanden in het noord-westen.
Het Caraibische gebied beslaat een oppervlakte die te vergelijken
is met die van de Middellandse
Zee. Er zijn ontelbare mogelijkheden voor zeiltochten met alle mogelijke
ingredienten: van luxueus glijden over kabbelende golfjes tot wilde
aan-de-windse koersen.
Wij hebben een paar mogelijkheden voor u
op een rijtje gezet.
Graag
horen wij ook uw mening of alternatief voorstel. Op aanvraag sturen wij u
een aangepaste offerte. Vanaf 20
december tot februari 2012 heten wij u graag welkom aan boord van Lola.
Contacteer
voor meer informatie: paul@nidriglobalsailing.com
Paul
D’hooge
Nidri
Global Sailing
|
Een korte geschiedenis
Vanaf de ontdekking van het Caraïbisch
gebied heeft handel een belangrijke rol gespeeld. De Europeanen haalden
er onder meer verfstoffen, tropische producten en edelmetalen vandaan.
Aanvankelijk werd handel gedreven met indianen, maar al snel ontwikkelden
zich plantagekoloniën die werden bevolkt door Europese kolonisten en
Afrikaanse slaven. Suiker, cacao, koffie en andere tropische
landbouwproducten werden in grote hoeveelheden naar Europa verscheept.
Omgekeerd vonden Europese producten hun weg naar de koloniën. In de
zeventiende eeuw werd het Caraïbisch gebied onderdeel van een Atlantische
economie die Europa, Afrika en Amerika verbond. Na de afschaffing van de
slavenhandel en slavernij en de dekolonisatie in de negentiende eeuw
verdwenen de oude handelsnetwerken. Nieuwe contacten met de Verenigde
Staten en Zuid-Amerikaanse landen kwamen er voor in de plaats.
Migratie is het centrale begrip in de Caraïbische geschiedenis. Een direct gevolg
daarvan is de grote etnische heterogeniteit die het gebied tot op heden
karakteriseert. Gelijktijdig met, maar vooral na het ‘verdwijnen’ van de
Indiaanse bevolking, werden de koloniën opnieuw bevolkt. In wisselende
getalsverhoudingen werden Europeanen, Afrikanen en Aziaten de nieuwe
bewoners van de Caraïben. ‘Ras’, kleur, juridische status, klasse,
prestige en culturele habitus werden alle bepaald door de per kolonie
verschillende patronen van deze herbevolking. In sommige koloniën bleven
de verschillende etnische groepen nog lang sterk gescheiden, in andere
was al snel sprake van vermenging. Dit alles had grote consequenties voor
vrijwel alle dimensies van het maatschappelijk leven.
De dekolonisatie van het Caraïbisch gebied kent een
geschiedenis van ruim twee eeuwen en geldt nog altijd als onvoltooid. Het
dekolonisatieproces startte in 1804 met een slavenrevolutie, waarmee
Haïti zich vrijmaakte van Frankrijk. De stichting van deze ‘eerste zwarte
republiek’ – die als een sociale revolutie kan worden betiteld – werd in
de 19e eeuw gevolgd door de niet minder gewelddadige losmaking van de
Dominicaanse Republiek en Cuba van Spanje. De meeste Caraïbische landen
verkregen hun (in de regel vreedzaam overeengekomen) onafhankelijkheid
echter na de Tweede Wereldoorlog, te beginnen bij Jamaica en Trinidad
& Tobago in 1962. Het laatste Caraïbische land dat zichzelf tot een
onafhankelijke staat constitueerde, was St. Kitts and Nevis in 1983.
|
